Το δέσιμο του φεγγαριού στο χρώμα το γαλάζιο

Ο χρόνος φαίνεται ατελείωτος,

σαν το βλέμμα σου,

στο απέραντο γαλάζιο της θάλασσας.

Σμίγει το χρώμα της με αυτό του ουρανού,

στο κρυστάλλινο μενταγιόν,

που πάνω στο στήθος σου φοράς.

Και το χρόνο μηδενίζει.

Νίκος Τσίντρος

Υπόσχεση

Όταν σκοτάδι πέφτει στα μάτια σου,

το φως μου χάνω.

Όταν ο ήλιος φωλιάζει μέσα σου,

το χρώμα του χρόνου αλλάζεις.

Τη ζωή μου στο ουράνιο τέλος

ο κόσμος ματώνει,

τα δάκρυα στα μάτια σου σαν δει.

Αλλά εγώ,

με όλη μου τη δύναμη θ’ αγωνιστώ

να κάνω για σένα τον κόσμο ονειρικό…

Όταν περπατάς,

το χώμα θα γίνεται άρωμα

και χρώμα πορφυρό.

Όταν μιλάς,

τ’ αηδόνια θα σιωπούν

κι ο κόσμος αγάπη θα γεμίζει.

Όταν τον ουρανό κοιτάς,

ο ήλιος θα κοκκινίζει

και η βροχή θα σιωπά.

Θα γεμίζω την καρδιά μου

με τριαντάφυλλα και γιασεμί,

να σου χαρίζω κάθε στιγμή το άρωμά τους.

Θα γεμίζω την ψυχή μου

με χρώματα,

το σώμα σου να ντύνω.

Θα έχω στα μάτια μου

το φως του φεγγαριού,

εικόνισμα,

το σώμα σου να προσκυνώ.

Νίκος Τσίντρος

Το χάδι


Μάτια που καίνε.
Τα χείλη στεγνά.
Τα γόνατα τρέμουν.

Το μυαλό θολό,
την εικόνα σου ψάχνει.

Τη φωνή σου,
λαχταρώ ν’ ακούσω,
σαν Κυριακή στην εκκλησιά.
Ψαλμούς και χερουβείμ,
το Ναι να μου χαρίσει.

Χαρά, στο σώμα μου φωτιά.
Μέλι να μου προσφέρει.

Ασύλληπτος μηχανισμός,
Θεού κι εξουσίας,
υγείας κι αρρώστιας,
ζωής και θανάτου…
το Χάδι.



Νίκος Τσίντρος